Ula Kisiel-Pańko – artystka interdyscyplinarna, muzyk, pianistka i reżyser filmowy. Od wczesnego dzieciństwa związana z muzyką. Skomponowała ponad 140 utworów, piosenek, aranżacji teatralnych, koncertowych i radiowych. Pisze teksty i scenariusze. Współpracowała z kilkoma teatrami w Gdańsku, Wrocławiu, Warszawie i Białymstoku. Wydała autorską płytę z zespołem Alu Bambu Pikczu. Jej projekty były prezentowane i nagradzane m.in. na festiwalach OFF we Wrocławiu oraz innych przeglądach sztuki niezależnej. Z pasją i entuzjazmem tworzyła sztuki performatywne, formy eksperymentów muzycznych i wizualnych, z zastosowaniem technologii hologramów, podczas festiwali i przeglądów Street Artu w Polsce i na Słowacji.
Dzieli się wybranymi realizacjami na kanale Snarky Rebel Studio. Zrealizowała kilka teledysków oraz filmów dokumentalnych.
Jest autorką zdjęć i muzyki oraz reżyserem impresji dokumentalnej „Duchy wojny” – filmu, który stał się ważnym głosem w dyskusji o pomocy walczącej Ukrainie, zrealizowanym dla Towarzystwa Przyjaciół Ukrainy. Prapremiera w BOK, w Kinie Forum w Białymstoku w 2025 roku spotkała się z poruszającym odbiorem widzów. Filmowała również w ekstremalnych warunkach – była filmowcem wyprawy „Traktoriada – traktorem do Afryki 2017”, dokumentując trzy miesiące zimowej podróży jadąc traktorem bez kabiny przez Europę, razem z dwoma podróżnikami – Marcinem Obałkiem i Piotrem Śliwińskim. Śledziła okiem kamery narodziny polskiej wioski w filipińskiej dżungli, realizowała materiały w wysokich górach i przestrzeniach trudno dostępnych, także z powietrza – jako operator drona.
Od ponad 20 lat również uczy, organizuje warsztaty i towarzyszy ludziom w procesie twórczym i rozwoju artystycznym. Przygotowuje adeptów na studia artystyczne lub konkursy.

Jest twórcą Metody Pięciu Fal, na której oparte są warsztaty More than Art, prowadzone w Polsce, na Islandii i w Chorwacji – wysoko oceniane przez uczestników za głębię procesu i realny wpływ na rozwój artystyczny.

Przez sześć lat współprowadziła zajęcia teatralno-muzyczne w Collegium Civitas oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Drugą nogą jej życia jest praktyka zen – medytacja, cisza i wieloletnie doświadczenie życia w Ośrodkach Zen w Europie i Azji, w tym dwa lata treningu w klasztorze w Korei Południowej. W swojej pracy łączy sztukę z uważnością, nieustannie wracając do pytania: Czym jestem? Nie- jak tworzyć – lecz po co? – I co znaczy być twórcą autentycznym, czerpiącym z tego momentu.

ZenArt jest jej osobistą próbą odnalezienia łącznika między dwoma równoległymi światami – sztuką i praktyką zen. 
Galerię ZenArtu odwiedzisz tutaj